Tablica Sjerp-Polaczka wraca. Leżała w magazynie

Tablica upamiętniająca Juliana Walentego Prejsa ps. "Sjerp-Polaczek" zostanie ponownie wyeksponowana w pobliżu domu przy ul. Terasy, w którym niegdyś mieszkał

Tablica została zdjęta ze ściany budynku trzy lata temu. Po decyzji Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego z chylącej się ku ruinie kamieniczki wyprowadzili się ostatni lokatorzy. - Zdjęliśmy tablicę, żeby nie została zdewastowana - mówi Magdalena Marszałek, rzecznik Administracji Domów Miejskich.

Dom jest w fatalnym stanie technicznym i czeka na remont. O tym, że tablica leży w magazynie, pisaliśmy rok temu.

- Uznaliśmy, że budynek jest w tak złym stanie, że dyshonorem byłoby zawieszenie tam tablicy. Będziemy jeszcze na ten temat rozmawiać - deklarowała wówczas Halina Piechocka-Lipka z wydziału kultury i współpracy z zagranicą Urzędu Miasta.

Kilka tygodni temu przypomnieliśmy o tablicy Towarzystwu Miłośników Miasta Bydgoszczy. - Nie chcemy, żeby tablica leżała gdzieś zapomniana, chcemy, żeby była widoczna - mówi Jerzy Derenda, prezes TMMB.

ADM postanowił przekazać tablicę towarzystwu. - Zwróciliśmy się o ustalenie terminu. Czekamy na odpowiedź - mówi rzecznik ADM.

Tablica ma zawisnąć w pobliżu dawnego domu Juliana Prejsa przy ul. Terasy. Dokładny wybór miejsca wymaga jeszcze szczegółowych uzgodnień. - Kiedy wytypujemy odpowiednie miejsce, skontaktujemy się z właścicielem terenu. Będziemy też rozmawiać z konserwatorem zabytków, plastykiem miejskim, administracją budowlaną - zapowiada Derenda.

Tablicę ufundowało w 1962 roku Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich z okazji 60. rocznicy śmierci Prejsa i 300-lecia polskiej prasy.

Wtedy ul. Terasy była popularnym traktem z centrum Bydgoszczy na Szwederowo. Schody przy gmachu sądu jeszcze nie istniały.

Julian Walenty Prejs, znany jako "Sjerp-Polaczek", "Polaczek-Biedaczek", "bez kosy Wojaczek" był dziennikarzem, nauczycielem i pisarzem ludowym. Urodził się w 1820 r., szybko zaangażował się w akcję konspiracyjną. Pruskie władze nie dopuściły więc Prejsa do egzaminu państwowego otwierającego drogę do zawodu nauczyciela.

Zakładał kolejne pisma, które nie mogły się utrzymać. Władze pruskie nękały go procesami i konfiskatami. 1865 roku przeprowadził się do Bydgoszczy.

Żył w wielkiej biedzie, utrzymywał się z łowienia ryb w okolicznych stawach. Zmarł w 1904 w domu przy ul. Terasy 2.

W mowie pogrzebowej działacz patriotyczny Wiktor Kulerski nazwał go "ojcem prasy polskiej na Pomorzu". Jest patronem ulicy na osiedlu Przylesie w Fordonie.